Zwłaszcza wyczucie materii jest u Braque'a niezwykłe, może wyniesione pierwotnie z warsztatu ojca (malarza pokojowego), jakże wspaniale później rozwinięte - chyba od czasów Chardina nikt nie czuł tak mocno i nie realizował tak mistrzow-»tko tej prawdy, że również „kolor zależny jest od materii" (mówi Braque), /« w materii obrazu można.transponować różną materialność rzeczy przed-uiawionych, że urodą i wyraz tego przedmiotu, jakim jest obraz, w tak wielkiej mierze wynikają z wrażeń „dotykowych". Wiadomo, jak olbrzymi wpływ wywarł kubizm na całą sztukę późniejszą, także na estetykę przedmiotów codziennego użytku, na architekturę; tu warto jeszcze podkreślić, tr bez materialnych dociekań Braque'a, bez jego kolażów i piasku dosypywanego do farb nie byłoby zapewne różnych kluczowych zjawisk sztuki najnowszej - takich jak art brut, Fautrier, Dubuffet, Tapies. Braque
nie tylko wyczuwał owe relacje między różnymi elementami obrazu, rów-
nież jasno je sobie uświadamiał. Nadzwyczajne, że sztuka tak intelek-
tualna („nie imitacyjna, lecz pojęciowa", pisał Apollinaire) miała na swych
usługach tak wrażliwą zmysłowość. Stąd może kojąca równowaga sztuki
Braque'a, jej pełen godności umiar. „Lubię regułę, która poprawia wzru-
szenie", mawiał.
| |
|