Słowem chodzi o to: jest rzeczą oczywistą, że nauczanie robót ręcznych to czynnik niezastąpiony w wychowaniu pełnowartościowego człowieka. Jest tak zwłaszcza dziś, kiedy w mechanizmie życia miejskiego tak łatwo traci się kontakt z elementarną i szlachetną funkcją człowieka: jest nią przetwarzanie materii i pokonywanie jej oporów.
Ten tekst o robotach ręcznych napisałem w roku 1948, ale zdaje się nie -tracił - raczej zyskał --'na aktualności. Wiadomo, że coraz trudniej o zawodowca, który coś w domu wykona lub naprawi. Wiadomo dalej, że coraz łatwiej kupić półfabrykaty (różne płyty, sklejki, farby itp.), z którymi poradzić sobie może i laik, tylko trzeba mu pokazać - właśnie w szkole - lak się to robi. Wiadomo wreszcie, że w miarę postępu automatyzacji i poszerzania się wolnego czasu, możność pracy ręcznej - zwłaszcza dla
coraz większej rzeszy pracowników umysłowych - jest niezastąpioną formą odpoczynku. Na koniec: jakżeby się podniósł standard cywilizacyjny naszych mieszkań i osiedli, gdyby się rozwijała, prawidłowo zaszczepiona w szkołach, kultura pracy ręcznej.
| |
|